အမြန္ျမတ္ဆုံးႏွလုံးသားပုိင္ရွင္အဘုိုးအုိ

တစ္ကယ့္ျဖစ္ရပ္မွန္ဇာတ္လမ္းတစ္ပုဒ္ပါ၊ အသက္ ၇၄ ႏွစ္ရွိေနၿပီျဖစ္တဲ့ ဆုိက္ကား ( သုံးဘီးတပ္လန္ခ်ား

တစ္မ်ိဳး) နင္းသူ Bai Feng Li တေယာက္ဟာ ၁၉၇၈ ခုႏွစ္မွာ ဇာတိၿမိဳ႕ေလးကုိ သူ႕ရဲ႕ကာယအား   စုိက္

ထုတ္ရတဲ့ ဆုိက္ကား(ဒီမွာေတာ့ ဆုိက္ကားလုိ႕ပဲသုံးသြားပါမယ္) နင္းတဲ့အလုပ္ကေန အၿပီးတုိင္အနားယူ

ၿပီးေအးေဆးစြာေနထုိင္ဖုိ႕ျပန္လာခဲ့ပါတယ္။

သူ႕ၿမိဳ႕ကုိျပန္ေရာက္ေတာ့ ေက်ာင္းေနရမည့္အရြယ္ ကေလးေတြဟာ လယ္ကြင္းေတြထဲမွာအလုပ္လုပ္ေန

ၾကတာကုိေတြ႕ရပါတယ္။ အမွန္ေတာ့ ဒီကေလးေတြဟာ ေက်ာင္းေတာင္မထားႏုိင္ေလာက္ေအာင္သူတုိ႕

မိဘမ်ားကဆင္းရဲၾကလုိ႕ပဲျဖစ္ပါတယ္။

ဒါႏွင့္ပဲ Bai ဟာ ထ်န္က်င္း( Tianjin ) ၿမိဳ႕ကုိျပန္သြားခဲ့ၿပီး ဆုိက္ကားျပန္နင္းတဲ့အလုပ္ကုိလုပ္ေနခဲ့ပါတယ္။

ဘူတာရုံနားကအိမ္ခန္းငယ္ေလးမွာ ၿခိဳးၿခံေခၽြတာစြာေနခဲ့ၿပီး ၂၄ နာရီပတ္လုံးသူ႕  ဆုိက္ကား စီနင္းမည့္သူ

ေတြအတြက္ေစာင့္ေနခဲ့ပါတယ္။ သူဟာၿခိဳးၿခံေခၽြတာစြာလည္းစားသုံးခဲ့ၿပီး အ၀တ္အစားေတာင္မွသူမ်ားေပး

တဲ့ တစ္ပတ္ႏြမ္းမ်ားသာ၀တ္ဆင္ပါတယ္။

ငါးမန္းေတာင္ေစတနာနားလည္သလုိလုိ

မဂၤလာပါခင္ဗ်ာ

ဒီတစ္ခါရွာရွာေဖြေဖြလုိ႕ေျပာရမလား ဘဟားမားပင္လယ္တစ္ေနရာမွာ ေရငုပ္သူအမ်ိဳးအသီးတစ္ဦးဟာ
ေရငုပ္ရင္းႏွင့္ ေတြ႕လုိက္ရတာက ငါးမန္းတစ္ေကာင္ပါ။ အဲဒီငါးမန္းဟာ ငါမွ်ားခ်ိတ္ႀကိဳးလုိ႕    ယူဆရတဲ့
ႀကိဳးတန္းလန္းနဲ႕ေတြ႕တာမုိ႕ ေသခ်ာေလ့လာလုိက္ေတာ့ အဲဒီငါးရဲ႕ပါးဟက္ေဆာင္ေနရာမွာ ငါးမွ်ားခ်ိတ္
တန္းလန္းေတြ႕လုိ႕ အရဲစြန္႕လက္ႏွဳိက္ၿပီး ျဖဳတ္ေပးတဲ့မွတ္တမ္းေလးပါ။ ေလ့လာၾကည့္ပါဦးေနာ္

အမ်ိဳးသမီးေရငုပ္သမား အီတလီႏြယ္ဖြား ခရစ္စတီနား ဇီနာတုိ ငါးမန္းပါးစပ္ထဲကငါးမွ်ားခ်ိတ္ကုိျဖဳတ္ယူေနစဥ္

ပုံမွာျမင္ရတဲ့အတုိင္း အီတလီႏြယ္ဖြား ခရစ္စတီနား ဇီနာတုိ ရဲ႕ေစတနာကလည္းေလးစားေလာက္စရာပါ

တကယ္လုိ႕အဲဒီအခ်ိန္မွာ ငါးမန္းကုိက္လုိက္မယ္ဆုိလွ်င္ လက္ျပတ္ႏုိင္တာကုိ သိသိႀကီးနဲ႕  လုပ္ေပးရဲတဲ့

ေစတနာကုိ မေလးစားပဲမေနႏုိင္ပါဘူး။

ငါးမန္းဟာငါးမွ်ားခ်ိတ္ကုိျဖဳတ္ေနစဥ္ခံရခက္လုိ႕လူးလြန္႕ေပမယ့္ ေစတနာကုိနားလည္သည့္အလား
ဇီနာတုိ ကုိကုိက္ခဲျခင္းတစ္စုံတစ္ရာမရွိခဲ့ပါဘူး

အထက္ပါပုံမွာျမင္ရတဲ့အတုိင္း ငါးမန္းဟာ ခ်ိတ္ျဖဳတ္ေနစဥ္အတြင္း ခံရခက္လုိ႕ျပင္းထန္စြာလြန္႕လူးခဲ့ေပ

မယ့္ သတၱိခဲဇီနာတုိကုိ ရန္ျပဳကုိက္ခဲတာမ်ိဳးမရွိခဲ့ဘူးလုိ႕သိရပါတယ္။ 

ေအာင္ျမင္စြာခ်ိတ္ျဖဳတ္ေပးၿပီးေနာက္ ေပါ့ပါးေပ်ာ္ရႊင္စြာကူးခတ္ထြက္သြားတဲ့ငါးမန္းကုိေတြ႕ရမွာပါ

ေအာင္ျမင္ပါတယ္ ငါးမွ်ားခ်ိတ္ကုိေအာင္ျမင္စြာ ျဖဳတ္ေပးၿပီးတဲ့ေနာက္မွာေတာ့ ငါးမန္းဟာ ေပါ့ပါးေပ်ာ္ရႊင္

စြာနဲ႕ကူးခတ္ထြက္သြားတာကုိ စာဖတ္သူတုိ႕လည္းျမင္မွာပါေနာ္။ ေကာင္းေအာင္လုပ္ေပးတဲ့ေစတနာကုိ

ငါးမန္းေတြေတာင္ နားလည္သလားလုိ႕ အေတြးမ်ားထင္က်န္ရစ္ပါေၾကာင္းတင္ျပလုိက္ရပါတယ္ခင္ဗ်ား။

Photo & Ref : Daily Mails

ဘယ္ေလာက္ခ်မ္းသာလွ်င္ဇိမ္ႏွင့္ေနႏုိင္မလည္း

ဇိမ္ခံရြက္သေဘၤာႏွင့္အပန္းေျဖခရီးထြက္လာသည္ ့လုပ္ငန္ရွင္သူေဌးႀကီး

တစ္ေယာက္က ပင္လယ္ကန္းရိုးတန္း တစ္ေနရာတြင္ လမ္းေလွ်ာက္ရင္း ၊ တံငါသည္တစ္ေယာက္က ေလွနံေဘးမွာ ေအးေအးေဆးေဆး လွဲကာ ေဆးတံကိုခဲေနသည္ကို ေတြ ့ရေလသည္ ။ သူ ့ပံုစံ ကိုႀကည့္ ကာ သူေဌးႀကီးစိတ္ပ်က္သြားကာ ဂရုဏာေဒါေသာႏွင့္ေမးသည္ ။

`` မင္း ဘာလို ့ ငါးဖမ္းမထြက္ပဲ ဒီမွာ ထိုင္ေနရတာလည္း "

"မနက္အေစာႀကီးတည္းကပဲ တစ္ေန႔စာဖမ္းလို ့ရျပီဗ် ´´ တံငါသည္က ေျဖသည္ ။

`` ဟ ဒါဆို ေနာက္ထပ္မဖမ္းေတာ့ဘူးလား ´´

`` ဖမ္းျပီး ဘာလုပ္ရမွာလည္း ´´

`` ထပ္ဖမ္းေတာ့ ေရာင္းစားရင္ ပိုက္ဆံပိုရမွာေပါ့ကြ ၊ ပိုက္ဆံမ်ားမ်ားရရင္ မင္းေလွမွာ စက္တပ္လို႔ရမယ္ ၊ စက္နဲ ့ဆိုရင္ ပင္လယ္ထဲ အေ၀းႀကီးထြက္ႏိုင္မယ္၊ အဲဒီအခါ ငါးေတြပိုရမယ္ ၊ အဲဒါေတြကိုေရာင္းျပီး ပိုက္ဆံစုရင္ မင္း ႏိုင္လြန္ပိုက္၀ယ္ႏိုင္မယ္ ၊ ႏိုင္လြန္ပိုက္ ၀ယ္ႏိုင္မယ္ ။ ႏိုင္လြန္ပိုက္နဲ ့ဆိုေတာ ့ ေငြပိုရျပီး ၊ စက္ေလွ တစ္စီးကေန ႏွစ္စီးျဖစ္လာမယ္၊ ဒိထက္အေျမာက္အျမားလဲျဖစ္လာႏိုင္တယ္၊ အဲဒီအခါ မင္း ငါ့လိုသူေဌးတစ္ေယာက္ ျဖစ္လာမွာေပါ့ကြ"

သူေဌးႀကီးက ႀကီးပြားေရးလမ္းေၾကာင္းကို တြက္ျပသည္။

" အဲဒီအခါက် ကၽြန္ေတာ္က ဘာလုပ္ရမွာလဲ၊ "

" အဲဒီခါ မင္း ငါ့လို ေအးေအးေဆးေဆး ဇိမ္နဲ႔ေနႏိုင္မွာေပါ့ကြ၊ "

" ေၾသာ္ ၊ ကၽြန္ေတာ္ အခုေကာ ဘာလုပ္ေနတယ္ထင္လို႔လဲ " ။ ။

Anehony DeMello ၏ How Much Is Enough

ေဖျမင့္ ဘာသာျပန္သည္

Sharing For All

Copy from Myanmar Online News